Namık Kemal Zeybek: 2002'de Bahçeli'ye bir telefon geldi, konuştuktan sonra yüzü sapsarıydı, 5 dakika sonra kürsüye çıkıp erken seçim çağrısı yaptı | Pelerin Kutusu | Bilim Sanat Yazılım Kitap Oyun Teknoloji Gündemi

Namık Kemal Zeybek: 2002’de Bahçeli’ye bir telefon geldi, konuştuktan sonra yüzü sapsarıydı, 5 dakika sonra kürsüye çıkıp erken seçim çağrısı yaptı

Uzun yıllar MHP’de vazife yapan, ANAP ve DYP’den milletvekili seçilen Namık Kemal Zeybek, 2002’de erken seçim daveti yapan MHP Genel Lideri Devlet Bahçeli’yle ilgili, “Kocayayla’daki yörük şöleninde kendisine sordum. Bahçeli, orada çadırda birisi ile telefonda konuştu. Çıktı, yüzü sapsarıydı çıkarken. 5 dakika sonra kürsüye çıkıp ‘3 Kasım’da erken seçim var’ diye ilan etti. Ansızın oldu, hiçbir yardımcısının haberi yok” açıklamasını yaptı. 

Independent Türkçe’den Can Bursalı’ya konuşan Zeybek’in açıklamaları şöyle: 

“Çizgi diye bir şey kaldı mı ortada?”

– Milliyetçi toplulukta yaklaşık 50 yılını geçirmiş bir isimsiniz. Şu an AK Parti mi MHP çizgisinde yoksa MHP mi AK Parti’ye yaklaştı? Çizgi diye bir şey kaldı mı yahu ortada. Ne çizgisiymiş bu yani.

– Hangi tarafı çizgisiz görüyorsunuz?

MHP Devlet Bahçeli geldikten sonra Alparslan Türkeş’in çizgisinden süratle uzaklaştı. Türk dünyası, merhum Türkeş’in değerli ilgi alanlarından birisi idi. Hatta bir de vakıf kurmuştu. Vakıf yoluyla Türk cumhuriyetlerinin cumhurbaşkanlarını çağırarak, Türkiye cumhurbaşkanlarının, başbakanlarının katılması ile her yıl Türk Kurultayı düzenleniyordu. Devlet Bahçeli bunu kaldırdı. Artık Devlet Bahçeli bu türlü uygun görüyor, bu türlü yapıyor. Partinin ismi MHP fakat bu Türkeş’in MHP’si değil, diğer bir MHP. Ve Devlet Bahçeli çok keskin bir formda en keskin sözlerle ağır suçlamalar ve hakaretler ile hesap sormazsam namerdim üzere sözlerle yüklendiği bireyle artık bir ortada. Mesela ben hiç o denli kimseye bu türlü konuşmadım, kimseye hakaret etmedim. Bir defa Tayyip Bey’e angut dedim. Onda da uyarmak emeliyle dedim, sonrada aklandım. Angut demeyi hakaret için değil, uyarmak için söyledim.

“Bahçeli’nin açıklanmamış ani kararları var”

Bir devir Recep Tayyip Erdoğan ile o devir başbakan doğal Devlet Bahçeli’nin ortasındaki o atışmalar herhalde Türk siyasi tarihinde çok azdır…

Yoktur o denli bir şey. Hiç yoktur. O ona ‘zürriyetsiz’ dedi, o ona bilmem ne dedi. Gerçek değil bu türlü şeyler söylemek, ayıp. Zira balık baştan kokar. Onlar bulundukları pozisyonun gereğine uygun davranmalı ve konuşmalıdırlar.

Sonra Devlet Bahçeli’nin siyasi dirliğinde açıklanamamış, açıklanmamış kendisinin dahi açıklamadığı, kimsenin bilmediği ani kararları var. Onlardan birisi, AKP’yi iktidara getiren 3 Kasım 2002’deki seçimin daveti mesela… Ortada seçim gündemi yoktu. 57. Hükümet iş başında, Ecevit Başbakan’dı. Kendisi ve Mesut Beyefendi, Başbakan Yardımcısı’dı. Ekonomik kriz çıkmış, ekonomik kriz sonucunda IMF ve Kemal Derviş gelmiş. Türkiye krizden çıkmak üzereyken, tam çukurdayken ‘Seçim var’ dedi. Biraz bekleseydi 1,5 yıl sonra rahatlama devrinde seçim olurdu. Zavallı Ecevit yalvardı. ‘İntihar ediyoruz’ dedi Başbakan.

“Yüzü sapsarıydı”

Neden seçim daveti yaptığını Devlet Bahçeli’ye sordunuz mu?

Keles Kaymakamı’yken benim başlattığım, MHP’nin de benimsediği ve sonra gelenek haline gelen Kocayayla’daki yörük şöleninde kendisine sordum. Bahçeli, orada çadırda birisi ile telefonda konuştu. Çıktı, yüzü sapsarıydı çıkarken. 5 dakika sonra kürsüye çıkıp ‘3 Kasım’da erken seçim var’ diye ilan etti. Aniden oldu, hiçbir yardımcısının haberi yok.

Bir anda mı oldu?

Evet bir anda, bir telefonda. Nedir, bilmiyoruz. Lakin kendisi bana şöyle açıkladı. Dedi ki: ‘Hürriyet gazetesinde bir müellif, Yalçın Doğan, ‘MHP’siz ve Ecevit’siz iktidar’ diye yazı yazdı. O oyunu bozmak için yaptım.’ Ben de dedim ki: ‘Sayın Genel Liderim, bozmadınız ki tam karşıtı oldu. Tahminen de öyledir ne bileyim, bilmiyorum ki’. Benim bir adetim vardır, komplo teorilerini benimseyip anlatmam. Bilmem zira. Bir şey anlatıyorsam biliyorum demektir. Enteresandır, şu anda Devlet Bahçeli, Recep Tayyip Erdoğan’a yapılan tenkitlere ondan evvel yanıt veriyor. Kesin olarak hükümdardan çok kralcı.

“Bahçeli’nin hayatının emeli MHP Genel Başkanlığı koltuğundan kalkmamak”

Bu tavır hükümdardan çok kralcılık değil de siyaseten bir atılım olamaz mı?

Bilmiyorum. Kestirim yapabilirim de iddia olur. Bir iddiam şu: Devlet Bahçeli için en değerli mevzu, hayatının hedefi MHP Genel Başkanlığı koltuğundan kalkmamak, oradan ayrılmamak.

Neden?

Zira diğer hiçbir şey yok hayatında. Bayan, aile, çoluk-çocuk yok. O denli tefekkür bahisleri, düşünme mevzuları yok. Hiçbir şey yok. Lakin MHP Genel Başkanlığı kutsal. Başbakan bile olmak istemiyor.

7 Haziran 2015 seçimlerinden sonra Kemal Kılıçdaroğlu teklif etmişti…

Ben de teklif etmiştim. Dedim 25 milletvekili var. Getireyim partiye. 57. Hükümet sırasında…

“O koca binada oturuyor, oranın padişahı”

1999-2002 ortasında mı?

Evet… 25 milletvekilini ben nasıl getireceğim? Bana gidip geliyorlar MHP’ye girmek isteyenler. ‘Siz birinci parti olun Ecevit bırakmaya hazır’ diyorlar. Tarihi bir fırsat var. ‘Sizi Başbakan yapalım’ dedim. Bir sonlandı, ‘Tansu Hanım’a da bu türlü dediler, artık bayan siyaset dışında’ dedi. Sustum ne diyeyim yani? Ben güya ona tuzak kuruyormuşum üzere. Yani Başbakan falan olmak istemiyor. Zira o memnun. O koca binada oturuyor, o binanın padişahı. Özel kalemler, otomobiller, her gittiği yerde ‘Devletin başına Devlet gelecek’ diye bağıran çocuklar.

İdeal Ocakları da bu hale geldi. Küçük çocuklar geliyor, bağırıyorlar, bağırıyorlar. Bir mühlet sonra bakıyorlar ki devletin başına gelen giden yok.

Dava Ocakları, vakit zaman benim toplantılarımı da basmaya kalkıştılar ancak hiç değerli değil. Ben onların bu halini seviyorum. Zira ben kurdum İdeal Ocakları’nı, Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi Gençlik Kolları Lideri iken. 1966’da birinci İdeal Ocağı’nı ben kurdum, ikinciyi, üçüncüyü ben kurdum. Sonra yayıldı gitti. Artık, kendi örgütünün kurucusuna karşı Devlet Bahçeli ismine hareket yapıyorlar. ‘Bizim çocuklar’ deyip geçiyorum. Sonra bakıyorum oradan yetişenler çok bedelli beşerler oluyorlar, hayatta yükseliyorlar. Mesela İdeal Ocakları’ndan yetişen şu anda bu iktidarda çok üst seviyede bakanlık yapan beşerler var. AKP’nin Küme Lideri Naci Bostancı, eski İdeal Ocakları mensubudur.

Röportajın tamamını okumak için

 

 

 

 

“İnsanlar hayatlarını o lisanla yaşıyor”
Şu anda bir “çözüm süreci”ne muhtaçlık var mı Türkiye’de?

Elbette var lakin bu türlü değil. Bir sefer yani terör ve teröristler ile Kürt sorununu birbirinden ayırmak lazım. Kürt sorunu Türkiye’nin toplam bakış açısı ile bu iş oldukça çözülmüştü aslında.

Size direkt yaşadığım bir örneği vereyim. Aslında AKP’lidir, sonra HDP’den seçildi. Hayatını kaybetti, Dengir Mir Mehmet Fırat. Bir gün uçakta yan yanayız, tanışığız. Ben Kahta Kaymakamı iken her gelişinde bana uğrardı. Orada binlerce dönüm toprağı olan bir ağaydı. Aslı Kahtalı sonradan Mersin’e yerleşmişler. Uçakta dedi ki bir gün: “Ya sizin diktiğiniz fidanları, ektiğiniz tohumları 30 yıldır sökemiyoruz.” Ben 1975’te orada kaymakamdım. Niçin söküyorsun dedim yahu. Siz Türk değil misiniz dedim? ‘Eee Türk’üz’ lakin Kürtleşmişiz, ben kendimi Kürt hissediyorum’ dedi. Ee dedim ki senin yeğenlerin de kendini Türk hissediyor. Ne var bunda? Onun yeğenlerini ülkücü yaptım ben. Lisede bütün sınıfları dolaşıyordu. ‘Ne Amerika, ne Rusya, ne Çin, her şey Türklük için’ yazıyordu tahtalara.

Nedir son tahlil? Türkiye Cumhuriyeti’nin resmi lisanı İstanbul Türkçesidir. Ve eğitim lisanı de İstanbul Türkçesidir. Ben de fedakarlık ettim. ‘Gelirem, gedirem’ üzere bu türlü kestirmeden konuşmak yerine, geliyorum gidiyorum demeyi öğrendim. Bütün ülkeler böyledir. Yani Amerika’da resmi dil İngilizce mi olsun, Almanca mı olsun diye oylama yapıldı. 4 oy farkla İngilizce kazandı. Demek ki 4 oy bu tarafa geçseydi dünyada Almanca yayılacaktı. Fakat artık o İngilizce. Hiç kimse de ya ikinci bir dil olsun demiyor.

Eğitim Türkçe, İstanbul Türkçesi olacak. İstanbulca olması yurttaşların çıkarınadır. Onlara kendi lisanınızdan eğitim yapın demek onlara zulümdür. Bu ülkede yaşayacaklarsa bu lisanı bilirlerse başarılı olurlar. Kaymakam, vali, bakan, cumhurbaşkanı, genelkurmay lideri, oluyorlar. Her şey olurlar. Lakin hiçbir formda öbür alt kültür lisanlarını küçümsememek lazım. Bu çok büyük bir yanlış. Milliyetçi birtakım arkadaşlar televizyona çıkıyorlardı, ‘Kürtçe diye bir dil yoktur’ diyorlardı.

Ya bu türlü bir lisanla beşerler hayatlarını yaşıyorlar. Hayatları boyunca bu lisanla yaşıyorlar. Ne yapıyorlar, işaretle mi konuşuyorlar? Lisanların içine diğer lisanlardan sözcükler girmiş olabilir. Bu lisanların olmadığını göstermez.

“İsteyen Kurmanci, Zazaki eğitim almalı”
Kürtçe eğitim olmalı mı sizce?

Ben diyorum ki, Boşnakça isteyen Boşnakça, Arnavutça isteyen Arnavutça hatta Kazakça, Kırgızca, Kırmançça, Zazaca isteyen Kurmanci, Zazaki eğitim alabilmeli. Kırmançça dil ve edebiyatı dersi olmalı. İsteyen öğrensin, özgür olsun. Müzik dinlerken, duysun kendi lisanını. Bunların da kültürü var. Bunlar da aşık oluyorlar, bunlar da aşk müzikleri söylüyorlar. Onun dışında bu ne yapar? Bu en azından halkta ‘Ya bizi de bunlar dışlamıyorlar’ hissinin dolmasını sağlar. Birlikteliği güçlendirir. Bir de tabi ulus anlayışımızı tekrar Atatürk’ün ulus anlayışına getirmemiz lazım.

“Şu anda yükselen milliyetçilik reaksiyon milliyetçiliğidir”
MHP’den bahsettik ve bugün için yükselen bir milliyetçilik dalgası var. Bilhassa göçmen zıtlığında görüyoruz bunu. Şu an TBMM’de kendisini milliyetçi olarak tanımlayan dört parti oldu. MHP, İYİ Parti, BBP ve bir de Ümit Özdağ’ın kurduğu Zafer Partisi. Pekala bu türlü bir yükseliş vaktinde siyaseten birlikte olamamanın sebepleri nedir sizce?

Kendisini milliyetçi olarak tanımlamak öbür bir şey, milliyetçi olmak öteki bir şey, milliyetçiliğin ideolojik olarak yükselmesi öbür bir şey. Yükselen milliyetçilik, ideolojik milliyetçilik değil, reaksiyon milliyetçiliğidir. Reaksiyon milliyetçiliğini de kıymetlendiren bir siyasi parti çıkarsa çok büyük muvaffakiyet kazanır.

“Ümit Özdağ’ın partisi başarılı olabilir”
Göçmenlere yönelik en sert yansıları veren Ümit Özdağ’ın kurduğu partinin muvaffakiyet talihini nasıl görüyorsunuz?

Başarabilir. Zira burada milliyetçilik teorik bir telaffuz bir fikriyat bir ideoloji olmaktan çıkıyor, yaşadığı günün olgusu haline dönüşüyor. Bu çok değerli. Şu anda Suriyeliler Türkiye’de Türkiye yurttaşlarından daha çok kayırılıyor. Kayırılmalardan, mahallelerdeki değişimden, onunla kültür farklılığından doğan bir Suriyeli aksiliği var. Bu halk, bunlar ileride bizim güney vilayetlerimizi alır diye düşünmez. O, aydınların sıkıntısı. Halk bu türlü derin düşünmez. Halk günlük olaylarından dolayı reaksiyon gösterir. Mesela Altındağ’da yaşananlar…

Bu insan tabiatına uygun bir şey. Bunu Ümit Özdağ söylüyor, bunu gündeme getiriyor, hem aydınlara hitap edecek formda gündeme getiriyor, hem de halkın günlük rahatsızlıklarını gündeme getiriyor. Ümit Özdağ buradan kendisine bir alan açabilir.

Zafer Partisi’ni destekliyor musunuz?

Zafer Partisi’ni desteklemiyorum, ancak bu telaffuzunu destekliyorum.

“Prof. Mehmet Haberal cumhurbaşkanı adayı yapılmalı”
Seçimler yaklaşıyor. Erken ya da vaktinde, bir seçim yapılacak. Nasıl bir tablo öngörüyorsunuz?

Yanlışsız bir aday çıkarsa, bir sefer cumhurbaşkanlığını kaybedecek sayın reis. Ankara Belediye Lideri üzere, İstanbul Belediye Lideri üzere bir aday çıkarsa, kazanır. Fakat ‘belediyeleri bırakmak istemiyoruz’ derlerse, tahminen hiç kimsenin aklına gelmiyor lakin Prof. Mehmet Haberal’ı aday gösterseler, akıllı olsalar da Türkiye bu türlü bir çağdaş, Atatürkçü, bilimci, dünya çapında tanınan, ve işler yapan birisini cumhurbaşkanı seçseler.

Kaynak: T24

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir